Πάνες στο σακίδιο του γιου μου! Τι έκρυβε;
Από τότε που πέθανε ο πατέρας μου, με κυρίευσε απίστευτα η ιδέα να λειτουργήσει η εταιρεία του.

Είχε χτίσει το Riverside Developments από την αρχή και ένιωσα την επιθυμία να κρατήσω ζωντανή την κληρονομιά του. Δυστυχώς, στην πορεία, παραμέλησα αυτό που ήταν ακόμα πιο σημαντικό, τη δική μου οικογένεια.
Καθώς έβαζα καφέ στον εαυτό μου το πρωί, ο γιος μου, ο Τζόρνταν, με χαιρέτησε. «Μαμά, θα πάω στο σχολείο». Τον χαιρέτησα και του πρόσφερα ανελκυστήρα, αλλά αρνήθηκε.

Ο Τζόρνταν ήταν ασυνήθιστα ήσυχος τις τελευταίες δύο εβδομάδες, αλλά ήμουν τόσο απασχολημένος με τη δουλειά μου που δεν είχα τον χρόνο να μιλήσω μαζί του και να τον ρωτήσω αν υπήρχε κάτι που τον ενόχλησε.
Τότε, μια μέρα, αν και γνώριζα ότι εισέβαλα στην ιδιωτικότητά του, αποφάσισα να ελέγξω το δωμάτιό του.
Καθώς περνούσα τα πράγματά του, εντόπισα πάνες στο σακίδιο του γιου μου.

«Γιατί η Τζόρνταν θα χρειαζόταν πάνες;» Δεν μπορούσα να σταματήσω να αναρωτιέμαι. Ήταν μόλις 15 ετών, κανένας στην οικογένεια δεν είχε μωρό και ούτε εγώ ήξερα ότι κάποιος από τους φίλους του είχε ένα.

Ο Τζόρνταν κατευθύνθηκε προς το σχολείο, αλλά μετά έστριψε προς έναν άγνωστο δρόμο. Στο τέλος αυτού του μικρού δρόμου βρισκόταν ένα παλιό σπίτι.
Περίμενα ότι ο Τζόρνταν θα χτυπούσε εκείνη την πόρτα, αλλά αντ’ αυτού έβγαλε ένα κλειδί από την τσέπη του και άνοιξε την πόρτα μόνος του.







