Η μυστηριώδης αστραπή της ανώτερης ατμόσφαιρας
Τα κόκκινα ξωτικά είναι ένα από τα πιο συναρπαστικά και άπιαστα ατμοσφαιρικά φαινόμενα, που εμφανίζονται ως φευγαλέες λάμψεις κόκκινου φωτός ψηλά πάνω από τα σύννεφα καταιγίδας.
Αυτές οι ηλεκτρικές εκκενώσεις, που συμβαίνουν στη μεσόσφαιρα, δεν είναι ακόμα πλήρως κατανοητές, αλλά έχουν συναρπάσει επιστήμονες και παρατηρητές ουρανού.
Ανακάλυψη και Παρατηρήσεις
Αν και ανέκδοτες αναφορές για κόκκινα ξωτικά χρονολογούνται πάνω από έναν αιώνα, καταγράφηκαν για πρώτη φορά σε ταινία το 1989 από ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα.
Έκτοτε, έχουν καταγραφεί και μελετηθεί εκτενώς, κυρίως μέσω καμερών υψηλής ταχύτητας και δορυφορικών παρατηρήσεων.
Σε αντίθεση με τους τυπικούς κεραυνούς, που συμβαίνουν στην κατώτερη ατμόσφαιρα, τα κόκκινα ξωτικά σχηματίζονται πάνω από τις ενεργές καταιγίδες, συχνά σε υψόμετρα μεταξύ 50 και 90 χιλιομέτρων (31-56 μίλια).
Χαρακτηριστικά και Σχηματισμός
Τα κόκκινα ξωτικά πυροδοτούνται από έντονες κεραυνές από σύννεφο σε έδαφος, ιδιαίτερα εκείνες με θετική πολικότητα.
Αυτά τα χτυπήματα δημιουργούν ένα ηλεκτρικό πεδίο που εκτείνεται στην ανώτερη ατμόσφαιρα, όπου διεγείρει τα μόρια του αζώτου, παράγοντας τη χαρακτηριστική κόκκινη λάμψη.
Τα ξωτικά συνήθως εμφανίζονται ως συστάδες κατακόρυφων στηλών, έλικες ή σχηματισμοί που μοιάζουν με μέδουσες, που διαρκούν μόνο μερικά χιλιοστά του δευτερολέπτου.
