Άργησα μόλις τρία λεπτά να φτάσω στο τρένο, αλλά όταν επιβιβάστηκα, αντίκρισα κάτι που δεν περίμενα ποτέ.
Ο αρραβωνιαστικός μου είχε δώσει τη δική μου, προκρατημένη θέση δίπλα στο παράθυρο στη νέα του ασκούμενη.
Μάλιστα, είχε ρίξει το σακάκι του στους ώμους της και, όταν με είδε, μου είπε απλά να πάω να καθίσω πιο πίσω. Δεν διαμαρτυρήθηκα ούτε προσπάθησα να κάνω σκηνή.
Κατέβηκα από το τρένο λίγα δευτερόλεπτα πριν κλείσουν οι πόρτες. Μόλις απομακρύνθηκα από την αποβάθρα, πήρα μια απόφαση που θα άλλαζε τα πάντα: Ακύρωσα τον γάμο μας.
Επιβιβάστηκα στο γεμάτο τρένο εξαντλημένη, ανυπομονώντας να καθίσω στη θέση δίπλα στο παράθυρο που είχα προκρατήσει.
Όταν όμως έφτασα στη θέση μου, βρήκα τη νέα ασκούμενη του αρραβωνιαστικού μου, του Λουκ, να κάθεται εκεί.
Το σακάκι του ήταν ριγμένο στους ώμους της, ενώ εκείνος στεκόταν δίπλα της και προσπαθούσε να την παρηγορήσει.
Όταν τον ρώτησα τι συνέβαινε, μου έδειξε τη στενή θέση στον διάδρομο. «Κάθισε εκεί. Η Καμέλια δεν αισθάνεται καλά». Τον κοίταξα σιωπηλή.
Ήμασταν μαζί πέντε χρόνια και ο γάμος μας ήταν προγραμματισμένος σε μόλις οκτώ εβδομάδες. Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα πόσο λίγη αξία είχε τελικά η αφοσίωσή μου στα μάτια του.
Δεν τσακώθηκα μαζί του. Πήρα απλώς τη βαλίτσα μου και κατέβηκα από το τρένο λίγα δευτερόλεπτα πριν αναχωρήσει.
Ο Λουκ με κάλεσε αμέσως. «Τι υποτίθεται ότι σημαίνει αυτό;» «Σημαίνει ότι τελειώσαμε». Ακύρωσα τον γάμο μας και έβγαλα το δαχτυλίδι των αρραβώνων.
Αυτό που ο Λουκ δεν γνώριζε ήταν ότι ταξιδεύαμε στη Βοστώνη για μια εταιρική συμφωνία ύψους 14 εκατομμυρίων δολαρίων.
Πίστευε ότι ήταν δικό του έργο. Δεν ήταν. Εγώ είχα δημιουργήσει τον λογαριασμό, είχα αναπτύξει την πρόταση και είχα χτίσει τη σχέση με τον πελάτη από την αρχή.
Το επόμενο πρωί, μπήκα στην αίθουσα της συνάντησης των ανώτερων στελεχών και ανέλαβα εγώ την παρουσίαση. Ο Λουκ έμεινε άφωνος.
Ο ιδρυτής της εταιρείας επιβεβαίωσε μπροστά σε όλους ότι εγώ ήμουν εξαρχής η βασική διαπραγματεύτρια.
Έκλεισα τη συμφωνία των 14 εκατομμυρίων δολαρίων και, λίγο αργότερα, έλαβα πρόταση για προαγωγή στη θέση της **Senior Managing Director**.
Ο θυμός του Λουκ, όμως, αποκάλυψε ακόμη περισσότερα.
Ένας εσωτερικός έλεγχος διαπίστωσε ότι είχε παραποιήσει τα έξοδα των επαγγελματικών ταξιδιών, μεταξύ άλλων αναβαθμίζοντας τη θέση της Καμέλια, ενώ τοποθετούσε άλλους υπαλλήλους σε φθηνότερες θέσεις.
Απολύθηκε. Η προαγωγή του ακυρώθηκε και η Καμέλια παραιτήθηκε. Η οικογένεια του Λουκ απαίτησε από εμένα να πληρώσω τα έξοδα ακύρωσης του γάμου.
Τους προώθησα όλα τα τιμολόγια στον ίδιο και στη συνέχεια μπλόκαρα τους αριθμούς τους.
Έναν μήνα αργότερα, καθόμουν στο μπαλκόνι του καινούργιου μου διαμερίσματος και κοιτούσα την πόλη από ψηλά. Το ότι κατέβηκα από εκείνο το τρένο δεν κατέστρεψε το μέλλον μου. Το έσωσε.
Για πρώτη φορά μετά από πέντε χρόνια, η καριέρα μου, τα χρήματά μου και το μέλλον μου ανήκαν αποκλειστικά σε εμένα.
